Leczenie kanałowe staje się konieczne, gdy miazga zęba – tkanka zawierająca nerwy i naczynia krwionośne – ulega nieodwracalnemu zapaleniu lub martwicy. Najczęściej dochodzi do tego w wyniku głębokiej próchnicy, urazu lub pęknięcia zęba. Objawy bywają jednak niejednoznaczne, dlatego warto wiedzieć, które z nich są sygnałem do natychmiastowej wizyty.
Silny, samoistny ból zęba
Ból pojawiający się bez bodźca, pulsujący, nasilający się w nocy lub przy pochyleniu głowy to klasyczny objaw ostrego zapalenia miazgi. Leki przeciwbólowe przynoszą tylko chwilową ulgę. Taki ból nie ustąpi samoistnie – wymaga usunięcia zapalnej miazgi.
Przedłużona nadwrażliwość na ciepło i zimno
Jeśli po wypiciu gorącej herbaty ból utrzymuje się kilkadziesiąt sekund lub minut, a nie kilka sekund jak przy zwykłej nadwrażliwości, prawdopodobnie zapalenie miazgi jest już nieodwracalne.
Obrzęk, przetoka, powiększone węzły chłonne
Obrzęk dziąsła lub policzka, wyczuwalny „guzek” przy korzeniu albo krostka, z której sączy się treść, świadczą o ropniu lub przewlekłym zapaleniu tkanek okołowierzchołkowych. Wymagają pilnego leczenia, aby infekcja nie rozprzestrzeniła się dalej.
Zmiana koloru zęba
Ząb, który stał się szary lub ciemniejszy od sąsiednich – często po urazie – zwykle ma martwą miazgę, nawet jeśli nie boli. Taki ząb również wymaga leczenia kanałowego, a po nim można przywrócić kolor wybielaniem wewnętrznym.
Ból przy nagryzaniu
Tkliwość przy nagryzaniu może świadczyć o zapaleniu ozębnej, pęknięciu zęba lub przeciążeniu. Diagnostyka w powiększeniu mikroskopu pozwala ustalić przyczynę i zdecydować, czy ząb można uratować.
Jak wygląda diagnostyka?
W gabinecie wykonuję testy żywotności miazgy, badanie na nagryzanie oraz cyfrowe zdjęcie RTG, a w trudnych przypadkach tomografię komputerową. Na tej podstawie decydujemy o leczeniu kanałowym lub innych metodach, np. terapii regeneracyjnej miazgi.