Implanty zębowe uważane są dziś za najlepszą metodę uzupełniania braków zębowych – odtwarzają nie tylko koronę, ale i korzeń zęba, chroniąc kość przed zanikiem. Nie każdy pacjent może jednak od razu przystąpić do zabiegu. Poniżej wyjaśniam, kto może skorzystać z implantacji, jakie warunki trzeba spełnić i co zrobić, gdy kości jest zbyt mało.
Kto jest dobrym kandydatem do implantacji?
Implanty można wszczepiać u osób dorosłych, u których zakończył się wzrost kości – zazwyczaj po 18.–20. roku życia. Nie ma górnej granicy wieku. Kluczowe znaczenie ma ogólny stan zdrowia, higiena jamy ustnej oraz ilość i jakość kości w miejscu planowanego wszczepu.
Przeciwwskazania do implantów
- Bezwzględne: niewyrównana cukrzyca, niedawno przebyty zawał lub udar, leczenie bisfosfonianami dożylnie, radioterapia w obrębie szczęk, ciężkie zaburzenia krzepnięcia.
- Względne (do wyleczenia lub kontroli): aktywne zapalenie przyzębia, nieleczona próchnica, nałogowe palenie, bruksizm, zła higiena.
Wiele przeciwwskazań względnych można wyeliminować przed zabiegiem – na przykład przeprowadzając wcześniej leczenie przyzębia i profesjonalną higienizację.
Co zrobić, gdy kości jest za mało?
Po utracie zęba kość wyrostka zębodołowego zanika. Jeśli tomografia CBCT wykaże niedobór kości, dostępne są zabiegi regeneracyjne: sterowana regeneracja kości z użyciem biomateriałów, przeszczep bloku kostnego, podniesienie dna zatoki szczękowej metodą otwartą lub zamkniętą. W wybranych przypadkach stosuję także krótsze implanty lub technikę socket shield przy natychmiastowej implantacji.
Jak wygląda kwalifikacja w gabinecie?
Konsultacja implantologiczna obejmuje wywiad medyczny, badanie jamy ustnej, tomografię komputerową oraz omówienie planu leczenia z kosztorysem. Dzięki cyfrowemu planowaniu wiem dokładnie, gdzie i jaki implant wszczepić, jeszcze przed zabiegiem.